Een hemelse surfsessie

"Soms heb je een dag waarop alles lijkt te lukken. Vandaag was zo een dag op het water."

Eenmaal aan het strand van Velsen-Noord zoeken we een lekker plekje uit de wind op het terras van onze favoriete strandtent "Aloha" en genieten van heerlijke koffie. De golven zien er niet echt spectaculair uit, dus nemen we onze tijd en de zon doet ondertussen haar werk… Lichtelijk laat zij haar sporen achter op onze huid en verwarmt ze ons. Wanneer de koffie op is hullen we ons in onze wetsuits en halen voor Lau en Emma een surfboard bij Ozlines.

Met elke stap dichter naar het water voel ik het verwarmde zand tussen mijn tenen. Het voelt heerlijk en alledrie kijken we vrolijk voor ons uit. Hoe dichter we bij de overgang van het zand naar het water komen, hoe beter de golven lijken te zijn. Schijn bedriegt dan toch wanneer je op een terrasje van ver af naar de zee kijkt...

Gelijk na het uitpaddlen heb ik mijn eerste golf van de dag te pakken en heel snel daarop volgen Emma en Lau ook. Deze sessie kan niet beter beginnen. Ik weet niet hoe het komt, maar ik heb golf na golf te pakken. Tuurlijk zit er zo nu en dan ook even een goede wipe-out tussen, maar het kan me niet schelen. Ik geniet intens en ik krijg dingen voor elkaar die eerder niet lukten. Ik ben blij met Tobi (mijn surfboard) en het is maar goed dat ik thuis nog niet de keuze had uit beide boards aangezien mijn andere board nog steeds gerepareerd moet worden.

Even neem ik de tijd om te kijken hoe Lau en Emma wat golven pakken. Het is geweldig om te zien hoe ze gracieus de watermassa onder zich weten om te zetten in een prachtig ritje en hoe intens ze hiervan genieten. Ik ben blij dat ik deze passie met ze delen kan!

De anderen in het water zijn erg relaxed en het is dan ook goed toeven tijdens het wachten op de volgende golf. We maken een gezellig praatje met de mensen om ons heen en dan komt er ineens een stukje tekst naar boven wat ik pasgeleden gelezen heb in een boek over het surfen. Hoe vriendelijker je bent in de line up en hoe meer je een ander gunt, hoe meer je hier zelf van terugkrijgt. En inderdaad… Ik krijg golven cadeau, mensen stralen om me heen en ik kan niet anders zeggen dan dat dit de plek is die me het meest gelukkige maakt op aarde.

Er volgen nog een paar heerlijke ritjes tot mijn armen echt niet meer willen. Alledrie komen we er intens moe, voldaan en gelukkig uit en kunnen niet anders dan lachen.

We sluiten onze dag af met een hapje, een drankje en enorm veel gezelligheid bij Aloha. We leven het goede leven en er bestaat geen betere therapie dan een dag als deze om gelukkig te zijn!

Dauwzwemmen en een surfje in het zonnetje

"Het koele water omsluit me wanneer ik met een zelfverzekerde duik het water in ga. Het daglicht ontbreekt nog volkomen en zal pas over 48 minuten opkomen. Ik lijk te zweven in een lege en vertrouwde massa…"

Een bekend Mario-deuntje wekt me vanmorgen vroeg om 4 uur. Snel zoek ik mijn telefoon om het geluid uit te zetten en even twijfel ik of ik wel op wil staan. Het is vroeg, heel erg vroeg! Mijn katten gapen een keertje en kijken me aan alsof ik gek geworden ben, dan leggen ze hun koppie weer te rusten en doezelen ze rustig verder. 

Vlak voor vijven stap ik op de fiets richting het openluchtzwembad en vraag ik me af waarom eigenlijk… Het is koud, vroeg en zwemmen kan ik later op de dag ook nog wel. Bij het zwembad blijk ik tot nog toe de enige te zijn die er om vijf uur in wil. 

Snel kleed ik me om, pak mijn trainingsspullen en mijn bidon en bereid ik me mentaal voor om het water in te duiken. Stiekem hoop ik dat ik een tijdje alleen van het zwembad mag genieten en ik blijk geluk te hebben.

De eerste kilometer zwem ik in een bad voor mezelf. Het heeft iets magisch wanneer ik naar mijn handen kijk en het kleine beetje licht de belletjes er omheen laten oplichten. Gebiologeerd kijk ik er nauwlettend naar bij elke insteek en zie ik de kleur geleidelijk veranderen wanneer het daglicht zich langzaam aan begint aan te kondigen. 

Na een tijdje wagen zich nog een aantal andere zwemmers aan een verfrissende duik in het rustige bad. Druk wordt het echter niet. Na 3,6 kilometer kom ik relaxed het zwembad uit. Mijn hoofd is leeg en m'n lijf voldaan.

Thuis warm ik even op en slaap nog een paar uurtjes voordat ik besluit om toch nog even naar het strand toe te gaan voor een surfje. Dit was het beste besluit wat ik kon nemen. De golven komen heerlijk mellow binnen en het zonnetje schijnt. Het wordt een voor mijn doen korte sessie van anderhalf uur, maar genieten doe ik er niet minder om. Golf na golf weet ik te pakken en ik voel me vrij. 

Het water geeft me zo enorm veel energie. Of het nou het chloorwater in een zwembad is, of het zilte nat uit de zee. Ik word er gelukkig van…

Water tegen een burn out (2)

De zon brand op mijn huid terwijl er weer een paar mooie lijnen binnenkomen. Ze bouwen alsmaar mooier op tot ik mijn kans zie en begin in te paddlen. Ik heb hem en voel hoe een intens fijne stroom aan energie door me heen gaat zodra ik de golf afglijd. Wanneer ik terug paddle, realiseer ik eigenlijk pas weer waar ik ben. Ik ben op de plek die mij intens gelukkig maakt. Tussen de golven in de Noordzee, tussen mensen die dezelfde passie delen en tussen vrienden.

De sessie verloopt relaxed. Ik weet de ene na de andere golf te pakken en voel weer hoe belangrijk dit voor me is en hoeveel ik eigenlijk geleerd heb in de afgelopen winter tijdens de surfsessies met Klaas en tijdens de twee vakanties in Portugal.

Het is vreemd om te beseffen dat iets waar je eigenlijk de energie voor lijkt te missen, dat dit je zo intens veel energie terug geeft. Het duurt dan ook niet lang voordat ik met een enorme grijnzende glimlach op mijn gezicht zit die er de komende uren niet meer vanaf zal gaan. Even vergeet ik wat me de afgelopen tijd in de greep houdt en hoeveel energie mij dit gekost heeft. Stoked tot op het bot kijk ik om me heen. De sfeer is gemoedelijk. Surfers maken een praatje met elkaar en lachen samen.

De watertemperatuur is momenteel weer zo ver omhoog gegaan dat handschoenen overbodig zijn. Het voelt intens fijn hoe mijn hand door het zilte nat glijdt en me steeds meer vaart geeft. Er paddlen nog twee andere surfers met me mee voor deze golf, maar uiteindelijk ben ik degene die op de juiste plek ligt. Met een zelfverzekerd automatisme sta ik op en verplaats mijn voeten lichtelijk om net wat meer push op het board te geven en dan snijdt mijn board in de golf om een prachtige rit down the line te maken. Ik geniet. Aan het einde van de rit laat ik me achterover in het water vallen en blijf even liggen om naar de blauwe lucht te kijken.

Na nog een paar golfjes zie ik Laudonne en Emma bij het strand. Tijd voor de laatste golf van vandaag. Ik heb hem sneller dat ik had verwacht en wanneer de golf weer inzakt laat ik me weer op mijn board zakken zodat ik met een volgende golf meegenomen kan worden naar het strand.

Alledrie hebben we van de sessie genoten. Ieder heeft de sessie weer op een andere manier ervaren. We lachen, praten en stralen.

Na het omkleden drinken we nog wat bij Aloha en genieten van een pizza die we samen delen. Ik prijs me gelukkig met vrienden zoals Emma en Laudonne en ik ben hen dan ook onwijs dankbaar voor deze zonovergoten middag die me weer een stukje dichter naar mezelf heeft terug gebracht.

Ik leef, dus ik zwem - Zwemmen voor de stichting ALS

's Morgens wanneer ik wakker word, hoef ik me geen zorgen te maken of mijn lijf wel zal meewerken met wat ik wil doen die dag. Ik hoef me geen zorgen te maken over hoe lang ik nog heb, hoe lang mijn spieren nog mee willen werken en ervoor zorgen dat mijn longen me voorzien van zuurstof. Ik mag me dus een gelukkig mens noemen.

De diagnose ALS staat helaas nog evenredig aan een zekere dood binnen vijf jaar. Je hele leven wordt op zijn kop gezet en je weet vanaf dan, dat je binnen korte tijd steeds meer beperkt zal worden in je dagelijkse bezigheden. Het lijkt me verschrikkelijk en ik weet niet hoe ik daar zelf mee om zou kunnen gaan. Ik kan het me niet voorstellen dat ik ooit zou moeten stoppen met surfen en zwemmen. De twee dingen die zorgen voor ultieme ontspanning, de twee dingen die mij intens gelukkig maken. 

Ik zou willen dat ik een genezing kon aandragen voor deze slopende ziekte, maar helaas, ik ben geen arts. Het enige wat ik kan doen is een steentje bijdragen in de vorm van een donatie wat ten goede komt aan onderzoek, maar dan wel op een manier waar ik achter sta. 

Zondag 7 september zwem ik daarom mee aan de Amsterdam City Swim. Daar zal ik samen met vele anderen een parcours van 2014 meter afleggen. De donaties die binnenkomen dankzij deze zwemtocht, komen ten goede aan Stichting ALS.

Deze stichting heeft als hoofddoelstellingen:

-Bevorderen van wetenschappelijk onderzoek naar de oorzaak van en mogelijkheden ter voorkoming, genezing en toekomstige behandeling van ALS.
-Bieden van een communicatie platform voor ALS patiënten, naasten, nabestaanden en omgeving (lotgenoten contact).
-Verbeteren van levenskwaliteit en zorg voor ALS patiënten.
-Het zo effectief mogelijk inzetten van het beschikbaar geld voor wetenschappelijk onderzoek.

Het bedrijf waar ik werk, TravelBird heeft twee teams genereus gesponsord door de inschrijfkosten te betalen. Buiten deze gift, moet elke zwemmer nog zelf een persoonlijk sponsordoel behalen van €400,-

Middels deze blogbijdrage vraag ik jullie om een donatie via mijn persoonlijke sponsorpagina:

Donatielink Hanne Keijzer (Klik op de link om naar de website te komen)

Of knip en plak de volgende link in een webbrowser:

http://www.amsterdamcityswim.nl/nl/donations/add/travelbird-1/1241/hanne-keijzer

Alvast onwijs bedankt!

Keahana - turning point - een nieuwe liefde

Soms is er een keerpunt in je leven wat alles op zijn kop zet en je complete mind set veranderd. Dat was voor mij de dag dat ik ging surfen. Sindsdien draait het leven voor mij om genieten, surfen en datgene wat gelukkig maakt.

Ik deel graag datgene met anderen wat ik in overvloed heb, of datgene wat ik missen kan. De reactie van anderen, daar kan ik dan zo van genieten, maar soms... soms vervul ik een verlangen van mezelf.

 "You can't buy happiness, but this comes pretty darn close..." 

Als een klein kind in een snoepwinkel, zo voelde ik me toen mijn ogen langs de diverse surfboards gleden toen ik een voet over de drempel zette van de Noordzee Boardstore. Eenmaal binnen werden diverse boards getoond nadat ik verteld had wat ik zocht. Het ene board nog gaver dan het andere, maar er was er eentje waarbij ik een enorm geluksgevoel ervoer op het moment dat ik hem in mijn handen hield... Je zou het het verliefdheid kunnen noemen.

Nog een paar boards werden me getoond, maar toch kwamen we weer terug bij dit board. Heel erg lang hoefde ik er dan ook niet meer over na te denken en binnen een paar minuten waren ook de tailpad, leash en boardbag uitgezocht.

Het board kon ik nog niet gelijk meenemen aangezien er een kleine ding inzat, maar dat zou direct nog gerepareerd worden. Dit leek Emma en mij een uitgelezen kans om even naar F.A.S.T. te rijden voor een drankje. Blijkbaar was daar op dat moment net een festivalletje aan de gang. De sfeer relaxed en aangezien het zonnetje lekker scheen besloten we lekker een warme chocolademelk te drinken buiten en te genieten van het uitzicht om ons heen.

Terug in de Noordzee Boardstore stond mijn board klaar, gerepareerd en met de tailpad erop geplakt. Ik stond daar te glunderen. Enorm happy met mijn nieuwe boardje. Voordat we de winkel weer uitliepen meende een van de eigenaren dat er nog iets leuks bij m'n boardje gedaan moest worden. De ander liep even met m'n boardje naar achter en kwam terug: "Ik heb wat leuks gevonden." Toen verscheen er een man met een ontbloot bovenlijf. Dat was geen verkeerd uitzicht! Daar bovenop kreeg ik nog een echte Noordzee Boardstore-zonnebril.

Na een gezellig praatje verlieten we dan toch de store en na een korte tussenstop om mijn board te showen reden we terug naar het altijd fijne Haarlem.

De volgende ochtend spring ik vroeg mijn bed uit om mijn board te voorzien van een laagje wax en dan moet toch helaas het strikje wat op de nose zit er vanaf gehaald worden. Ik glimlach even en met mijn hoofd lig ik al tussen de golven.

Eenmaal in het water voel ik me weer als een absolute beginner, maar met een enorme grijns van oor tot oor. Deze surfsessie bestaat uit blauwe luchten afgewisseld met gitzwarte wolken waaruit striemende regen tevoorschijn komt, nagenoeg windstil tot enorme windstoten, van gemoedelijke golfjes tot ineens heerlijk hoge bakken en vooral veel blije gezichten in het water. Het is enorm wennen op dit boardje en ik krijg maar weinig golven te pakken, maar aan het einde van de sessie heb ik er toch een paar down the line kunnen glijden. Intens gelukkig verlaat ik het water.




Shaper: Abezat
Type: Keahana - Fish
Afmetingen: 6'0 x 20 x 2 5/8
Werknaam: Keahana (Betekenis: turning point)

Een epic surfdagje in Nederland

Voordat ik in slaap val kijk ik nog een keer op mijn gsm om te kijken naar de verwachtingen voor morgen, zowel het weer als de golven check ik. De sms van Tobias van Tellingen voorspelt qua surf een episch dagje en de app op mijn telefoon zegt dat het weer vooral regen zal brengen. Daar kan ik mee leven, zo lang er maar golven zijn.

Met een enorme grijns op mijn gezicht word ik wakker, er staan golven en ik ben vrij! Binnen een half uur zit ik met mijn surfboard onder de arm op de fiets richting de bushalte. Het is warm, geen enkele aanwijzing voor de voorspelde regen. Wanneer ik naar de strandopgang wandel zie ik al hoe mooi de zee erbij ligt. Mooie lijntjes komen binnen rollen met, voor Nederland, aanzienlijke hoogte. Blij als een kind loop ik naar beneden. Zo gauw mogelijk trek ik mijn schoenen uit om het warme zand onder mijn voeten te kunnen voelen.

Het is altijd fijn om mensen met dezelfde passie te zien. Vele surfers zijn vandaag vroeg hun bed uit gekomen om te kunnen genieten van al het moois wat ons door de zee wordt aangedragen. We groeten elkaar, bekenden met een zoen en een knuffel, onbekenden met een vrolijke groet.

Snel kleed ik me om zodat ik het water in kan. Ik laat mijn wetsuit voor wat het is en ga voor iets koelers. De golven zijn hoog voorin, nog hoger wat verder achterin. Ik ga ervoor en paddle naar achter. Het is pittig, maar dan lig ik al gauw daar waar ik wezen wil. Na een paar gemiste kansen, een paar wipe-outs en mislukte take-offs weet ik eindelijk een golf te pakken. Adrenaline stroomt door me heen. Wat is dit fijn! Weer paddle ik naar achter en al gauw pak ik de volgende golf. Iets minder hoog dan de vorige, maar niet minder fijn. De surfers om me heen zie ik ploeteren om naar achter de komen naar de zelfde line-up als waarvoor ik ga, maar wanneer ze er zijn zie je ze vermoeid maar met een enorme glimlach wachtend op de golf die zij zullen gaan pakken. Ineens duikt er een zeehond naast me op die me de komende minuten blijft vergezellen. Steeds duikt hij weer even op en kijkt om zich heen. Ik vraag me af of het dezelfde is als de zeehond die me vorig jaar vaak een bezoekje kwam brengen.

Na 3 sessies van 2 uurtjes met wat drinkpauzes ertussen zit ik moe maar voldaan op het terras. Het zonnetje schijnt in m'n gezicht. Met een glas ranja in de hand geniet ik na van deze zonovergoten dag in de golven. Tussendoor steeds even een praatje makend met kennissen en vrienden die langskomen.

Een half uurtje later komt er nog een vriendinnetje van me gezellig langs die een andere surfspot had bezocht. Zij is een van de twee meiden met wie ik in september een road trip ga maken langs de Franse en Spaanse Atlantische kust. Na een hapje en een drankje twijfelen we om nog een keer het water in te gaan voor een afsluitend surfje. Starend over de zee staan we te dubben tot we overgehaald worden.

Gauw kleden we om en we gaan nog een keer het water in. Mijn armen voelen als lood, maar ik wil nog een paar golven pakken. Het kost wat meer moeite, maar dan paddle ik toch weer uit naar achteren. De golven hebben nog steeds  een behoorlijke hoogte. Op dezelfde lijn zie ik geen andere surfers liggen en even twijfel ik om een stukje terug te paddlen richting het strand. Ik besluit om even te gaan zitten dobberen en dan ineens fladdert er een vlinder over. De tijd staat even stil en het voelt bijzonder om zo een klein wezentje zo ver van de kust langs te zien komen. Even fladdert het beestje om me heen om dan ineens weer richting de kust te vliegen. Ik kijk weer even om me heen en dan zie ik ineens een andere surfer naar dezelfde lijn paddlen als waar ik lig. Ik ken hem en vrolijk begroeten we elkaar. Een paar keer probeer ik een golf te pakken. Een paar keer mis ik de take-off. Dan heb ik hem. Het ritje is kort, maar de euforie groot. Nog een keer paddle ik naar achter en ik kijk hoe de andere een golf pakt. Vreemd eigenlijk dat zelfs de golven die je zelf niet pakt toch voor een enorme glimlach kunnen zorgen. Ik paddle nog een keer aan voor een golf, maar die was niet voor mij bedoeld... ik val een stuk naar beneden en de golf komt over me heen waarna er gelijk nog een volgt. Eigenlijk willen m'n armen niet meer, maar ik wil nog één laatste keer vandaag van de golf naar beneden glijden. Meer op wilskracht dan iets anders weet ik mezelf nog een keer naar achter te paddlen. Even rust ik, kijk ik naar de zon die langzaam in een soort mist verdwijnt en adem ik rustig in en uit. Dit soort momenten brengen me heel dicht naar mezelf, dit soort momenten maken me gelukkig. Dan ga ik voor m'n laatste golf van de dag en ik heb hem. Ik kan een blij gilletje niet onderdrukken en ik heb het langste ritje van vandaag. Wanneer mijn board weer stil komt te liggen laat ik me languit achterover in het water vallen. Even blijf ik liggen en kijk omhoog naar de blauwe lucht boven me.

Voorzichtig dep ik mijn board weer droog en schuif ik hem terug in de boardbag voordat ik terugloop naar de waterlijn om het vriendinnetje te zoeken wat tegelijk met mij het water in ging. Voordat ik haar tref kom ik de surfer weer tegen met wie ik net de line-up deelde. Hij legt zijn board in het zand en komt op me af om me een enorme knuffel te geven. Hij net zo gelukkig met het surfje als ik.

Share the stoke!

Passie in de keuken

's morgens vroeg na de zwemtraining loop ik rustig een rondje over de markt. Overal staan kraampjes met heerlijke verse producten die worden aangeprezen door de marktkoopmannen. Hun luide stem schalt over het marktplein terwijl ik nadenk over hetgeen ik vanavond zal gaan koken.

Ik vind het heerlijk om voor anderen te koken en het liefste bereid ik dan iets, wat ik nooit eerder gekookt heb. Kant en klare pakjes wereldideeën komen bij mij niet op tafel. Ik ga af op mijn eigen smaak en probeer nieuwe smaken bij elkaar te brengen. Chili gecombineerd met vanille, zout met chocolade. Op zoek naar een smaaksensatie. 

Kookboeken zijn voor mij slechts een bron van inspiratie. Ik houd ervan om er doorheen te bladeren, om te kijken naar de mooie foto's en inspiratie op te doen voor het volgende wat ik op tafel zal zetten. Een recept helemaal nakoken? Dat zal je mij niet vaak zien doen. Wel vraag ik naar een recept wanneer ik iets heerlijks heb geproefd. Dit probeer ik dan na te koken, met wat eigen aanpassingen tot ik er mijn eigen draai aan heb kunnen geven. 

Nog leuker dan koken, vind ik het om taarten te bakken. Ik bedoel dan niet van die gelikte taarten die er prachtig uitzien, maar uiteindelijk mier- en mierzoet zijn en eigenlijk nergens anders naar smaken dan naar de dikke lagen suiker en marsepein waarmee ze omhuld zijn. Ik zoek naar de juiste smaken bij elkaar, texturen die het mondgevoel waarde geven. Taarten die vanaf de eerste hap een glimlach brengen op het gezicht van degene die ze proeft. 

Terwijl ik voor de tweede keer langs de kraampjes struin, besluit ik dat er vanavond een visje op tafel komt. Een visje zonder al teveel poespas, geserveerd met vergeten groentes op smaak gebracht met diverse kruiden, specerijen en een dotje liefde. 

Wanneer kom je bij me eten?