Keahana - turning point - een nieuwe liefde

Soms is er een keerpunt in je leven wat alles op zijn kop zet en je complete mind set veranderd. Dat was voor mij de dag dat ik ging surfen. Sindsdien draait het leven voor mij om genieten, surfen en datgene wat gelukkig maakt.

Ik deel graag datgene met anderen wat ik in overvloed heb, of datgene wat ik missen kan. De reactie van anderen, daar kan ik dan zo van genieten, maar soms... soms vervul ik een verlangen van mezelf.

 "You can't buy happiness, but this comes pretty darn close..." 

Als een klein kind in een snoepwinkel, zo voelde ik me toen mijn ogen langs de diverse surfboards gleden toen ik een voet over de drempel zette van de Noordzee Boardstore. Eenmaal binnen werden diverse boards getoond nadat ik verteld had wat ik zocht. Het ene board nog gaver dan het andere, maar er was er eentje waarbij ik een enorm geluksgevoel ervoer op het moment dat ik hem in mijn handen hield... Je zou het het verliefdheid kunnen noemen.

Nog een paar boards werden me getoond, maar toch kwamen we weer terug bij dit board. Heel erg lang hoefde ik er dan ook niet meer over na te denken en binnen een paar minuten waren ook de tailpad, leash en boardbag uitgezocht.

Het board kon ik nog niet gelijk meenemen aangezien er een kleine ding inzat, maar dat zou direct nog gerepareerd worden. Dit leek Emma en mij een uitgelezen kans om even naar F.A.S.T. te rijden voor een drankje. Blijkbaar was daar op dat moment net een festivalletje aan de gang. De sfeer relaxed en aangezien het zonnetje lekker scheen besloten we lekker een warme chocolademelk te drinken buiten en te genieten van het uitzicht om ons heen.

Terug in de Noordzee Boardstore stond mijn board klaar, gerepareerd en met de tailpad erop geplakt. Ik stond daar te glunderen. Enorm happy met mijn nieuwe boardje. Voordat we de winkel weer uitliepen meende een van de eigenaren dat er nog iets leuks bij m'n boardje gedaan moest worden. De ander liep even met m'n boardje naar achter en kwam terug: "Ik heb wat leuks gevonden." Toen verscheen er een man met een ontbloot bovenlijf. Dat was geen verkeerd uitzicht! Daar bovenop kreeg ik nog een echte Noordzee Boardstore-zonnebril.

Na een gezellig praatje verlieten we dan toch de store en na een korte tussenstop om mijn board te showen reden we terug naar het altijd fijne Haarlem.

De volgende ochtend spring ik vroeg mijn bed uit om mijn board te voorzien van een laagje wax en dan moet toch helaas het strikje wat op de nose zit er vanaf gehaald worden. Ik glimlach even en met mijn hoofd lig ik al tussen de golven.

Eenmaal in het water voel ik me weer als een absolute beginner, maar met een enorme grijns van oor tot oor. Deze surfsessie bestaat uit blauwe luchten afgewisseld met gitzwarte wolken waaruit striemende regen tevoorschijn komt, nagenoeg windstil tot enorme windstoten, van gemoedelijke golfjes tot ineens heerlijk hoge bakken en vooral veel blije gezichten in het water. Het is enorm wennen op dit boardje en ik krijg maar weinig golven te pakken, maar aan het einde van de sessie heb ik er toch een paar down the line kunnen glijden. Intens gelukkig verlaat ik het water.




Shaper: Abezat
Type: Keahana - Fish
Afmetingen: 6'0 x 20 x 2 5/8
Werknaam: Keahana (Betekenis: turning point)

Nee hè, niet weer...

"Je hebt niet in de gaten, wat je allemaal met me doet. Dat kun je ook niet weten..."

Verdorie... het gebeurt me opnieuw. Ik had me nog wel zo voorgenomen, niet voordat ik wat van de wereld heb gezien. Ik heb hier geen tijd voor!

Een paar weken geleden wist ik nog niet eens af van zijn bestaan en sinds ik weet dat hij bestaat, krijgt hij het voor elkaar door mijn hoofd te blijven spoken. Hij weet het niet eens... Wanneer ik hem zie, kijk ik stiekem even zijn kant op en hoop ik dat hij waarneemt en... ja, wat hoop ik nou eigenlijk?

Bizar eigenlijk dat een persoon je zo uit je evenwicht kan brengen. Dat iemand maar in je ogen hoeft te kijken en ervoor kan zorgen dat je het gevoel hebt dat alle woorden die over je lippen naar buiten worden gebracht voelen als onzin. Het liefste zou ik hem vertellen wat er door me heen gaat, maar de angst dat het onbeantwoord zal blijven is groter dan het lef wat ik op dit moment in me draag.

De woorden die ik met hem gewisseld heb, waren weinig van betekenis en lichtelijk onder invloed. De afgelopen dagen had ik me dan ook voorgenomen om eens wat woorden met inhoud over en weer te laten zweven. Ik wist ook precies wanneer de kans ervoor weer zou zijn en die zou ik gaan benutten. Het moment was er... alleen hij was er niet.

Vandaag is helaas het besef gekomen dat ik te laat ben... autsch... ik raap de scherfjes bij elkaar en probeer me weer aan mijn voornemen te houden: Eerst wil ik meer van de wereld gezien hebben!