"Soms heb je een dag waarop alles lijkt te lukken. Vandaag was zo een dag op het water."
Eenmaal aan het strand van Velsen-Noord zoeken we een lekker plekje uit de wind op het terras van onze favoriete strandtent "Aloha" en genieten van heerlijke koffie. De golven zien er niet echt spectaculair uit, dus nemen we onze tijd en de zon doet ondertussen haar werk… Lichtelijk laat zij haar sporen achter op onze huid en verwarmt ze ons. Wanneer de koffie op is hullen we ons in onze wetsuits en halen voor Lau en Emma een surfboard bij Ozlines.
Met elke stap dichter naar het water voel ik het verwarmde zand tussen mijn tenen. Het voelt heerlijk en alledrie kijken we vrolijk voor ons uit. Hoe dichter we bij de overgang van het zand naar het water komen, hoe beter de golven lijken te zijn. Schijn bedriegt dan toch wanneer je op een terrasje van ver af naar de zee kijkt...
Gelijk na het uitpaddlen heb ik mijn eerste golf van de dag te pakken en heel snel daarop volgen Emma en Lau ook. Deze sessie kan niet beter beginnen. Ik weet niet hoe het komt, maar ik heb golf na golf te pakken. Tuurlijk zit er zo nu en dan ook even een goede wipe-out tussen, maar het kan me niet schelen. Ik geniet intens en ik krijg dingen voor elkaar die eerder niet lukten. Ik ben blij met Tobi (mijn surfboard) en het is maar goed dat ik thuis nog niet de keuze had uit beide boards aangezien mijn andere board nog steeds gerepareerd moet worden.
Even neem ik de tijd om te kijken hoe Lau en Emma wat golven pakken. Het is geweldig om te zien hoe ze gracieus de watermassa onder zich weten om te zetten in een prachtig ritje en hoe intens ze hiervan genieten. Ik ben blij dat ik deze passie met ze delen kan!
De anderen in het water zijn erg relaxed en het is dan ook goed toeven tijdens het wachten op de volgende golf. We maken een gezellig praatje met de mensen om ons heen en dan komt er ineens een stukje tekst naar boven wat ik pasgeleden gelezen heb in een boek over het surfen. Hoe vriendelijker je bent in de line up en hoe meer je een ander gunt, hoe meer je hier zelf van terugkrijgt. En inderdaad… Ik krijg golven cadeau, mensen stralen om me heen en ik kan niet anders zeggen dan dat dit de plek is die me het meest gelukkige maakt op aarde.
Er volgen nog een paar heerlijke ritjes tot mijn armen echt niet meer willen. Alledrie komen we er intens moe, voldaan en gelukkig uit en kunnen niet anders dan lachen.
We sluiten onze dag af met een hapje, een drankje en enorm veel gezelligheid bij Aloha. We leven het goede leven en er bestaat geen betere therapie dan een dag als deze om gelukkig te zijn!
Posts tonen met het label Blote voeten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Blote voeten. Alle posts tonen
vrijdag 15 mei 2015
zaterdag 24 mei 2014
Kwallen aaien en blote voetjes
Met m'n surfboard onder de arm voel ik voor het eerst hoe het warme zand onder mijn voeten verplaatst bij elke stap dichter naar het water toe. Vandaag zal een bijzonder surfje voor me zijn aangezien dit de allereerste keer is dat ik op blote voeten surf. Het afgelopen jaar heb ik noodgedwongen met surfschoentjes de golven moeten bedwingen om het gevaar van snijwonden tot een minimum te beperken vanwege het gebruik van bloedverdunners. Het voelt vrij en het zand kriebelt lekker tussen mijn tenen.
Op het strand liggen honderden aangespoelde kwallen. Sommigen bijna helemaal doorzichtig, anderen met blauwe kringen of helemaal blauwig. Voorzichtig probeer ik te vermijden om erop te stappen.
Wanneer de zee tot heuphoogte rijkt ga ik op m'n board liggen en begin ik met paddelen. Al gelijk bij de eerste haal door het water voel ik iets glibberigs langs mijn vingertoppen glijden. Een kwal. De volgende doorhalen zijn niet anders. Gelukkig raak ik alleen de hoed van de kwallen aan en voelt het alleen een beetje vies. Steeds weer gaat er een rilling door me heen. Kom op... je bent geen watje, doorgaan! Ik paddle stug door tot ik bijna bij de juiste plek ben om op een golf te gaan zitten wachten. Autsch... Deze kwal liet zich van zijn verkeerde kant zien, of beter gezegd; voelen. Ik probeer er geen aandacht aan te schenken.
Vandaag zijn de golven niet hoog, maar ze komen in redelijk cleane lijntjes binnen en het is rustig in het water... op de hordes kwallen na. De zon geeft voldoende warmte af waardoor het goed toeven is. Ik geniet en wacht rustig af tot ik een fijn golfje kan pakken.
Dobberend op m'n board denk ik terug aan de afgelopen winter, de fijne klotsbakken met hoge golven en de stormsurfsessies. Ik ben in gedachten verzonken en ineens zie ik hoe er een leuk golfje aangroeit. Ik ben terug in het hier en nu, heb de golf te pakken en ervaar weer dat gelukzalige gevoel die ik bij elke golf die ik weet te pakken voel. Het voelt fijn om op blote voeten op het board te staan, veel natuurlijker en het lijkt te kloppen.
Na de surfsessie loop ik samen met een collega terug over het strand waar zich op sommige plekken een laagje zeeschuim heeft gevormd. We hebben het over het verschil qua surf hier en in het buitenland en dan stap ik ineens op een glibberige massa... De rest van de terugwandeling let ik wel 2 keer op waar ik mijn voeten neerzet.
Op het strand liggen honderden aangespoelde kwallen. Sommigen bijna helemaal doorzichtig, anderen met blauwe kringen of helemaal blauwig. Voorzichtig probeer ik te vermijden om erop te stappen.
Wanneer de zee tot heuphoogte rijkt ga ik op m'n board liggen en begin ik met paddelen. Al gelijk bij de eerste haal door het water voel ik iets glibberigs langs mijn vingertoppen glijden. Een kwal. De volgende doorhalen zijn niet anders. Gelukkig raak ik alleen de hoed van de kwallen aan en voelt het alleen een beetje vies. Steeds weer gaat er een rilling door me heen. Kom op... je bent geen watje, doorgaan! Ik paddle stug door tot ik bijna bij de juiste plek ben om op een golf te gaan zitten wachten. Autsch... Deze kwal liet zich van zijn verkeerde kant zien, of beter gezegd; voelen. Ik probeer er geen aandacht aan te schenken.
Vandaag zijn de golven niet hoog, maar ze komen in redelijk cleane lijntjes binnen en het is rustig in het water... op de hordes kwallen na. De zon geeft voldoende warmte af waardoor het goed toeven is. Ik geniet en wacht rustig af tot ik een fijn golfje kan pakken.
Dobberend op m'n board denk ik terug aan de afgelopen winter, de fijne klotsbakken met hoge golven en de stormsurfsessies. Ik ben in gedachten verzonken en ineens zie ik hoe er een leuk golfje aangroeit. Ik ben terug in het hier en nu, heb de golf te pakken en ervaar weer dat gelukzalige gevoel die ik bij elke golf die ik weet te pakken voel. Het voelt fijn om op blote voeten op het board te staan, veel natuurlijker en het lijkt te kloppen.
Na de surfsessie loop ik samen met een collega terug over het strand waar zich op sommige plekken een laagje zeeschuim heeft gevormd. We hebben het over het verschil qua surf hier en in het buitenland en dan stap ik ineens op een glibberige massa... De rest van de terugwandeling let ik wel 2 keer op waar ik mijn voeten neerzet.
Abonneren op:
Posts (Atom)

